RİDA

KIRAŞI

Evlilik

June 3, 2018

Evlendim. 

Tüm bu süreçte beni en şaşırtan şey, geçmiş travma, bilgiler ve yaşanmışlıkların bedende, zihinde, ruhta kaldığı ve zamanı gelince yazılımda bir pencere gibi açıldığı gerçeğini bir kere daha deneyimlemek oldu. 
Aşık olduğum, şimdiki zihnim ve kalbimle hayatımı geçirmeyi istediğim, yıllarca birlikte olmanın iyi kötü tüm yanlarını deneyimlemek istediğim bir adamla bir yolculuğa çıktım altı üstü. Kontrat imzalandı devlet huzurunda, bizde her şey aynı. Amma büyütülüyor bu mesele diye düşündüm. 

Buna atanan tüm etiketler, anne-baba koşullanmaları, geçmiş ilişkilerden kalanlar v.s. beni etkilemediğini sandığım ne varsa bu süreçte 'HADİ TEMİZLENELİM!' diyerek bedenimden, zihnimden ya da duygularımdan pörtledi. 

Çok şey bildiğimizi sanıp hiç bir şey aslında bilmediğimizi farketmenin ufak bir ayması hali... 

Kendi üzerinde çalışmanın hiç bitmeyecek olma gerçeği içime kazıdı. 

Ebeveynlerin ilişkisini örnek alan bilinçaltımla ilgili yıllardır sayısız seans yapmış olmama rağmen olay kendi evliliğime gelince bambaşka bir boyut kazanıp tekrar bambaşka şekilde yüzeye çıktı. 
Hem zihnen yoruldum, hem inanılmaz keyiflendim. 
Her şeyin bir zamanı olduğunu papağan gibi söylemek başka, tüm hücrelerimde hissetmek başka. 

Bir kere daha ölene kadar üzerinde farkındalık getirmeyi seçerek bakacağım konuların bitmeyeceğini farkettim. 
İnanılmaz heyecanlandırdı bu beni. Neden diye bakınca da çok yaşlanınca yapacak bir şey olmama korkusunu gördüm içimde. Ancak bilinçli yaşlanmak, zihin zehir gibiyken bedenin ona eşlik edememesi hali gibi varoluş halleri de yine birer pratikmiş. Varılacak bir yerin olmaması en büyük rahatlatıcı oldu heralde. 

Yaşasın evlilik. 

Please reload