RİDA

KIRAŞI

Çin

He who blames others has a long way to go on his journey He who blames himself is halfway there He who blames no one has arrived -Chinese Proverb-

Kim ki başkalarını suçlar, yolculuğunda gidecek uzun yol vardır

Kim ki kendini suçlar, yarı yola gelmiştir

Kim ki hiç kimseyi suçlamaz, o varmıştır.

Çin Atasözü

Dün şifacılarımdan bir tanesinin bir sosyal medya paylaşımında bu çin atasözünü gördüm ve özümsemek için sessiz kaldım.

Korku gözlükleri, özellikle yetersizlik/başarısızlık hissinin üzerine giyildiği zaman, hayatta birilerini suçlamak seçilecek en kolay yol oluyor.

Zihnin girdiği o yer çok keyifli, "kapıyı çarpar çekersin, olur biter" diyor.

Çektik, gittik. Sonra? Anlık gerçeğinle yüzleşememe, duygunu ifade edememenin bedeli aslında çok daha büyük oluyor.

Hayata bir türlü güvenememe, ne karar alınırsa alınsın geriden gelen bir başarısızlık hissi olarak... Zamanında sindirilemeyen, ifade edilemeyen duyguların ana para ve faizi, büyük resimde olduğumuz yerin sebebi.

Bugün, acaba, başkalarını suçladığımız her konuda çuvaldızı kendimize batırabilir miyiz? İyice batınca da aslında "suç" ortadan kalkıp gerçek dersi, evrenin öğretmeye çalıştığı muhteşem dersi görebilir miyiz? Kendim ve etrafım için niyetim bugün bu.